تخریب محیط زیست به دلیل پیامدهای ناگواری که برای بشر به همراه داشته است تبدیل به یکی از بزرگترین چالش های دنیای معاصر شده است. این بحران با رشد جمعیت و تغییر شیوه ی زندگی، پیشرفت تکنولوژی، گسترش دنیای صنعتی و ماشینی در عرصه های مختلف زندگی رفتار انسان در قبال محیط زیست را به رفتاری بحران آفرین تبدیل کرده است. بحران های محیط زیستی معاصر، زاییده ی اندیشه های مادی نگر، توسعه طلب، سلطه جو و از تبعات آشفتگی ارتباط انسان و محیط است.هدف از این تحقیق بررسی رابطه ی انسان و طبیعت در دوره های مختلف و چگونگی تغییر این نگرش از گذشته تا به امروز در زندگی انسان معاصر است. در فرآیند تحقیق از روش توصیفی _ تحلیلی استفاده شده و داده های مورد نیاز برای شکل گیری نظری موضوع با روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. نتایج تحقیق نشان دهنده ی آن است که در رابطه یا محیط زیست _ به معنی محیط طبیعی که ساخته ی دست انسان نیست، احساس تعلق، دلبستگی و احساس آرامش در تعیین نوع تعاملات انسان با محیط زیست نقش اساسی دارند.